خودم را می‌زنم به خیابان‌های
شب‌های
سیگارهای

های‌هایِ من‌ی که از خلأ پُر بودهمین‌طور برای خودم می‌خندم
همین‌طور برای خودش اشک می‌آید...

گروس عبد الملکیان