ری‌را... ری‌را... ری‌را
پس اين صدای کيست
که به ترسيدن از تکرار ممکنات
آوازم می‌دهد؟
در حيرتم از اين هجرت هی به راه
که ردپای مرا
نه برف می‌پوشاند
نه باران می‌شويد و
نه باد خواهد برد


علی صالحی